DOĞUM HİKAYEM

Doğuma gidişim biraz komikti aslında yaşadığımız şehirdeki özel hastane tadilata girdiği için ki bunca senedir olmayan birşey benim doğumumu beklemişler .Devlet hastanesinin doğum servisindeki özel odada kalabilmek için inanılmaz bir yarışın içine girdik.Benim doğum yapacağım gün 7 sezeryan daha vardı.Doğumumdan 3 gün önce oda tutuldu ve ihtiyacımız olacağını düşündüğümüz herşeyi günler öncesinden odamıza taşıdık eve dönerkenki halimiz uzun bir seyahatten dönüşe benziyordu.Sezeryan olma kararını kendim verdim.Son 5 senedir panik atak hastası olmamın bu kararı almamda büyük etkisi oldu ancak daha sonra bu karardan büyük pişmanlık duydum.Anesteziden ayılırken hiçbir güçlük çekmedim ertesi gün doktorum istersem hastaneden ayrıbileceğimi söyledi.Fakat eşimin isteğiyle 1 gün daha hastanede istirahat ettim.Ameliyattan çıkıncaki sancımı sanırım hayatım boyunca unutamıycam.Ve yataktan kalkamadığım ve çok fazla acım olduğu için bebeğimi emziremediğim için duyduğum üzüntüyü tarif edemem.Hayatım boyunca kendimi hiç bu kadar aciz hissetmemiştim.Tekrar bi şansım olsa asla sezeryanla doğum yapmam.Kimseyede tavsiye edemem